Τελική ευθεία

Έφτιαξα σκαλτσούνια για το γραφείο και έγιναν πολύ καλά! Τι αγωνία και αύτη, αν θα αρέσουν στους Ολλανδέζους συνάδερφους τα σκαλτσούνια! Η πιο μεγάλη φιλοφρονηση βέβαια ήταν το γεγονός οτι η μόναδική Ελληνίδα συνάδερφος, πήρε τα σκαλτσούνια που περίσεψαν σπίτι!

Τα σκαλτσούνια κατα την γνώμη μου, πρέπει να είναι φτιαγμένα με λουκούμι. Τριφτή ζύμη να αγκαλιάζει γλυκά μισολιωμένο λουκουμάκι! Για ακόμη πιο εξοτική γέυση, αλειψα τα ζεστά σκαλτσούνια με ροδόνερο πριν τα τυλίξω στην άχνη. Μια μικρή πινελιά ροδόνερο ήταν αρκετή.

Η συνταγή είναι της Θείας μου και είναι κλασικό γλυκάκι για την σαρακοστή των Χριστρουγέννων στο σπίτι της. Τα φτιάχνει κάθε χρόνο απο ότι θυμάμαι.

500γρ αλευρι για ολες τις χρήσεις
1 ½ κουτλάκι baking powder
½ κουταλάκι σόδα,
½ ποτήρι κράσί άσπρο
1 ποτήρι λάδι
Λουκούμια
Καρυδια
Ροδόνερο
Αχνη ζάχαρη

Ανακάτεψα το κρασί και το λάδι και πρόσθεσα το αλέυρι ανακατεμένο με το baking powder και την σόδα. Έγινε μια λαδωμένη ζύμη που δεν κολούσε καθόλου – πολύ καλόβολη. Άνοιξα σε χοντρο φύλλο και έκοψα με ένα στρογγυλο κουπ πατ. Δίπλωσα την ζύμη κρύβοντας μέσα ένα κομάτι λουκούμι και ένα κομματάκι καρυδι. Εψησα τα σκαλτσούνια σε μέτριο φούρνο μέχρι να ροδίσουν αλαφρά.

Με το που έβγαιναν απο τον φούρνο τους έριχνα μια πινελιά ροδόνερο και τα βουτούσα στην άχνη. Αντε και του χρόνου.