Στο ονομα της ομονοιας

Μεσα στα δωρα που πηρα τα περσινα Χριστουγεννα ηταν και δυο βιβλια μαγειρικης. Το ενα ειναι το ‘προσκληση σε τσαι’ της κυριας Βεφας και το αλλο λεγεται ‘με αμυγδαλα, καρυδια και μελι’ και το υπογραφει η κυρια Καφιρη. Στο δευτερο, βρηκα και μια ωραια συνταγη για γλυκα παξιμαδακια. Κατι για τον καφε που ξεφευγει απο τα κλασικα κουλουρακια και μπισκοτακια και ειναι συγχωνως και παραδοσιακο. Εχω φτιαξει την συνταγη τεσσερις φορες τωρα και, αν και πετυχαινουν παντα, καθε φορα κατι αλλαζω. Την τελευταια φορα νομιζω πως τελειοποιηθηκαν, συμφωνα με τα γουστα μου βεβαια; για την κυρια Καφιρη ηταν ηδη τελεια. Ιδου:

Υλικα

1 φλυτζανι αμυγδαλα

1 φλυτζανι καρυδια

2 φλυτζανια σταφιδες

2 φλυτζανια ζαχαρη

4 φλυτζανια αλευρι

10 αυγα χωρισμενα

Ξυσμα απο 1 πορτοκαλι

Αρχισα τα παξιμαδακια, χωριζοντας τα αυγα. Δεκα αυγα, δεν ειναι παιξε-γελασε. Τα χωριζω με εναν μαλλον κουλο τροπο, φοβιτσιαρικο. Τα σπαω και ριχνω το ασπραδι σε ενα μπωλακι και απο το μπωλακι στον καδο του μιξερ. Και ετσι μεχρι να χωρισουν ολα. Μετα χτυπησα τα κροκαδια με 1 φλυτζανι ζαχαρη μεχρι να αφρατεψουν καλα καλα. Χτυπησα και τα ασπραδια με το αλλο φλυτζανι ζαχαρη. Εβαλα το μιξερ στο πλαι και επιασα μια μεγαλη μεταλικη κουταλα (αυτες για το σερβιρισμα). Αρχισα να ανακατευω το αλευρι ενναλαξ με την μαρεγκα στο μιγμα με τα κροκαδια. Μια-δυο κουταλιες αλευρι-καλο διπλωμα, μια δυο κουταλιες μαρεγκα-καλο διπλωμα. Και ετσι μεχρι να ομογενοποιηθουν ολα. Στο τελος διπλωσα και τα ξηροκαρπια και εριξα ολο το μιγμα σε ενα πραλληλογραμο πιρεξ καλα λαδωμενο. Εψησα το ‘κεικ’ στους 180^ο C για 35 λεπτα. Εβγαλα το κεικ απο τον φουρνο και το αναποδογυρισα σε μια σιτα για να κρυωσει και να τραβηξει λιγακι. Πρεπει να τραβηξει αρκετα για να κοβεται σε ωραιες λεπτες φετουλες, αλλα χωρις να εχει σφιξει τοσο πολυ και δεν κοβεται. Απλωσα τις φετουλες σε λαμαρινες του φουρνου και τις φουρνισα σε μετρια θερμοκρασια με αερα μονο. Το ζητουμενο ειναι να ξεραθουν τα παξιμαδακια χωρις να παρουν πολυ χρωμα και σιγουρα χωρις να καουν οι ζουμερες σταφιδες. Δεν τα εχω βαλει στην καταψυξη αλλα διατηρουνται για αρκετο καιρο σε καλα κλεισμενο βαζο.

Στο ονομα της οργανωτηκοτητας

Δεν εχει καιρο που κουβεντιαζα με την φιλη μου την Λια Π. στο τσατ του Greekmasa και μου ελεγε οτι αποφευγει τα αυγα και τα πολλα λιπαρα. Με εβαλε σε σκεψεις λοιπον και αυτο το ψωμακι ηταν το αποτελεσμα. Ενα αποτελεσμα, πρεπει να παραδεχτω, που ξεπερασε τις προσδοκιες μου. Εγινε πραγματικα νοστιμο τοσο που το φαγαμε σκετο, σαν κεικ.



Υλικα
1 κιλο αλευρι για ψωμι ολικης αλεσης
2 γρ πιτουρα (για ακομη καλυτερη υγεια)
2 φλυτζανια σταφιδες
1 φλυτζανι καρυδια
4 κουταλιες σουπας ζαχαρη
1 κουταλακι του γλυκου κανελα
χλιαρο νερο
2 φακελακια ξερη μαγια
πρεζα αλατι

Ανακατεψα το αλευρι, τα πιτουρα, την μαγια, το αλατι και την ζαχαρη σε μια λεκανιτσα και προσθεσα αρκετο νερο ωστε η ζυμη να μην κολλαει (χωρις βεβαια να γινει μπετον!). Ζυμωσα μεχρι να νιωσω τα μπρατσα μου να καινε (περιπου δεκαλεπτο με μικρες διακοπουλες). Αφησα την ζυμη σε μια γωνια σκεπασμενη με μεμβρανη. Οταν φουσκωσε της εδωσα δυο μπουνιες να ξεφουσκωσει και τη ζυμωσα ξανα. Σε αυτο το δευτερο ζυμωμα, προσθεσα και τις σταφιδες, τα καρυδια και την κανελα. Εβαλα την ζυμη σε μια φορμα του κεικ και επλασα επισης και μερικα μπαλακια, για στεφιδοψωμακια. Αφησα την ζυμη να ξαναφουσκωσει και την εψησα σε μετριο φουρνο για 40 λεπτα. Δεν γραφω λεπτομεριες για τον χρονο φουσκωματος γιατι εξαρταται απο πολλους παραγωντες. Η ζυμη στο πρωτο φουσκωμα διπλασιαζεται, και παραπανω, σε ογκο, ενω στο δευτερο φουσκωνει οπως θα φουσκωνε ενα κεικ στο φουρνο. Το ψημενο ψωμη συμπεριφερεται αψογα στην καταψυξη (οχι θα μου ξεφευγε!)

Τετοια ωρα, τετοια λογια

Τετάρτη 29 Αυγούστου, στις 7 η ώρα το απόγευμα θα συγκεντρωθούμε όλοι στην πλατεία Συντάγματος αλλά και σε κάθε κεντρική πλατεία κάθε πόλης σε ολόκληρη τη χώρα. Φορώντας μαύρα.
ΒΟΥΒΗ ΟΡΓΗ. ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ.
Αποδοκιμάζουμε χωρίς συνθήματα και πολύχρωμες σημαίες. Πενθούμε για την απώλεια των συνανθρώπων μας χωρίς να συνδέουμε την πρωτοφανή περιβαλλοντική καταστροφή με προεκλογικές σκοπιμότητες. Δίνουμε το παρόν και στεκόμαστε απειλητικά απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την τραγωδία για οποιοδήποτε όφελος. ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ.

πηγα Ελλαδα και εφερα.....

...την συνταγη για μαφινακια σοκολατας της μαμας μου. Δεν ξερω που τη βρηκε αλλα επειδη είναι γραμενη σε γραμμαρια και όχι ογκομετρικά υποψιάζομαι πως την πηρε από μια συγκεκριμένη πολύ μερακλου γειτονισα.

Υλικα

120 γρ βιταμ

270 γρ ζαχαρη

πρεζα αλατι

4 αυγα

1 φακελλακι βανιλια

160 γρ γαλα

200γρ αλευρι

60γρ κακαο

1 φακελακι baking powder

½ κουταλακι γλυκου διανθρακικη σοδα.

Η συνταγη δεν ειχε εκτελεση οποτε επρεπε να αποφασισω μονη μου. Αν και το ονομα παραπεμπει στην αμερικανικη τεχνικη για πραγματικα μαφινς, αυτά τα συγκεκριμενα, με τοσο πολύ βιταμ, μαλλον μικρα κεκακια είναι. Γι’αυτο τους συμπεριφερθηκα αναλογως: χτυπησα το βιταμ με την ζαχαρη, την βανιλια και το αλατι, προσθεσα τα αυγα και το γαλα και κουταλια κουταλια το μιγμα από αλευρι, κακαο, baking powder και σοδα. Εβαλα το μιγμα, που βγαινει μαλλον ρευστο, σε μαφινοταψι και εψησα στους 180 C για 35 λεπτα.

συναντηση με την τεχνολογια

Αυτη ειναι μια από τις λιγες φορες πoυ χρησιμοποιησα μιξερ για να φτιαξω μπισκοτα. Και οχι οποιοδηποτε μιξερακι! Ειχα στην διαθεση μου ενα από αυτά τα θηρία που στεκονται μονα τους και φτιαχνουν την ζυμη βγαζοντας σου την γλωσσα. Κατι σαν ‘δεν σε χρειαζομαι’. Πρεπει να παραδεχτω ότι το μιξερ τα πηγε πολύ καλα. Ισως, βεβαια να εχασα κατι από το συναισθημα τις ικανοποιησης, νομιζω μου έλειψε η επαφη με την ζυμη. Τα μπισκοτα βγηκαν μια χαρα βεβαια-μαλακα και τραγανα συγχρόνως-οπως ταιριαζει σε μπισκοτακια με τοσα λιπαρα (!)

Υλικα

170γρ αχνη

50 γρ κακαο

330γρ βιταμ σε θερμοκρασια δωματιου

2 αυγα

550 γρ αλευρι

ζαχαρη κρυσταλλική

Εβαλα όλα τα υλικα (εκτος από την κρυσταλλικη ζαχαρη) στον καδο του μιξερ και τα χτυπησα με το χτυπητηρι του κεικ μεχρι να μαζευτουν σε ζυμη. Εβαλα την ζυμη στο ψυγειο για μια ωρα περιπου να σφιξει και να ξεκουραστει. Επλασα την ζυμη σε μακρυα κορδονια και τα τσουλησα στην ζαχαρη. Τα εκοψα σε μπισκοτα και τα εψησα σε μετριο φουρνο (170 C) για 10-15 λεπτα.

προσφορα στο συνολο

Οι διακοπες δεν ηταν μονο ξαπλες και παραλιες. Μαγειρεψα κιολας, βεβαια. Μια μερα ξυπνησα από τα χαραματα και ειπα να κανω κατι νοστιμο για τους υπολοιπους της παρεας. Θα εφτιαχνα φρεσκο ψωμι αλλα βαριομουν το ζυμωμα και τελικα εκανα κατι με ετοιμο φυλλο κρουστας. Κατι παρομοιο ειχα δει πριν από χρονια στην τηλεοραση (μαλλον η κα Βεφα). Δεν θυμόμουν την συνταγη και η παρακατω βγηκε λιγο στην πορεια βασισμενη, σε αναλογιες, στην κρεμα για ‘bread and butter pudding’.

Υλικα

1 πακετο φυλλα κρουστας (απ'τα λεπτα)

1 πακετο βιταμ

Για την κρεμα

1 ποτηρι ζαχαρη

5 αυγα

½ ποτηρι γαλα

1 φακελακι βανιλια

αχνη και κανελα για το σερβιρισμα.

Ελιωσα το βιταμ στο φουρνο μικροκυμματων. Με ένα πινελο βιταμωσα καλα το πυρεξ και εβαλα τα φυλλα σουρωμενα-πατσαβουριασμενα. Όταν τα φυλλα τελειωσαν και γεμισε το ταψι, τα περιχυσα με το λιωμενο βιταμ και τα εβαλα σε μετριο φουρνο μεχρι να ψηθουν λιγο χωρις όμως να παρουν πολύ χρωμα (περιπου 15 λεπτα). Εβγαλα το γλυκο από το φουρνο και το περιχυσα με την κρεμα που ειχα φτιαξει χτυπωντας όλα τα υλικα μαζι με το συρμα. Επεστρεψα το γλυκο στο φουρνο και το εψησα μεχρι να ψηθει και να χρυσισει.

Παγκος και κατεργαρης

Επεστρεψα. Κουβαλησα τυρι, γλυκα, ποτα, μπαχαρικα, εργαλεια και σκευη. Κουβαλησα επισης και αλλη μια στρωση καλοκαιρινες εικονες, γεματες αγαπημενα προσωπα, ηλιο, θαλασσα, φως, γευσεις και αρωματα. Αν επρεπε να βαλω το ελληνικο καλοκαιρι μου σε κονσερβα, θα ηταν καπως ετσι:

Μια σχεδον τελεια μερα. Τοσο ‘σχεδον’ οσο να μην φοβαμαι, τοσο τελεια οσο να μην την ξεχασω ποτε.