θεμελια.

Ακομη ενα κεικ που αξιζει να δικομασει κανεις ειναι το κεικ με κακαο της κυριας Βασουλας (οχι αυτης με την καρυδοπιτα-μια αλλης πολυ προκομενης κυριας). Εχει πολυ ιδιαζουσα γευση και μενει νοστιμα νωπο ακομη και την δευτερη μερα.

250 γρ. μαργαρίνη
1 φλυτζάνι νερό
1 φλυτζανι του καφέ κονιάκ
2 φλυτζανι ζάχαρη
4 κουταλιές κακάο
2 φλιτζάνια αλεύρι
1 φακελάκι μπέικιν
4 αυγά

Ζεστανα σε κατσαρολα το νερο με την μαργαρινη, το κονιακ, την ζαχαρη και το κακαο. Το αφησα να κρυωσει καλα καλα. Χτυπησα τα αυγα με το αλευρι και το μπεικιν και προσθεσα και τα υπολοιπα υλικα. Ο χυλος βγαινει αρκετα νερουλος. Εριξα το μιγμα σε ενα ταψακι του φουρνου (ορθογωνιο στο μεγεθος κολας Α4). Εψησα για 50 λεπτα στους 180 βαθμους.

Ηρθε και η σειρα μου

Πριν απο κανα χρονο ολη η Ελληνικη μαγειρομπλογκοσφαιρα (λεμε τωρα) εφτιαχνε Banoffee-Μπανόφι. Διαφορες συνταγες κυκλοφορουσαν, μαζι με συζητησεις για το αυθεντικο Banoffee (απ'το banana και toffee).
Το προηγουμενο Σαββατοκυριακο εφτιαξα και εγω!. Δεν χρησιμοποιησα την αυθεντικη συνταγη αλλα μια πιο απλουστευμενη που ομως αξιζε τον κοπο. Οι μπανανες αρωματισαν το γλυκο και η καραμελα ισοροπουσε με την σαντιγυ σε ενα παιχνιδι γαργαλιστικο!


Για την βαση, ετριψα 4 φλυτζανια αποτυχημενα σπεκουλας και τα ανακατεψα με 1/2 φλυτζανι βουτυρο. Τα απλωσα μεσα σε μια κουμπωτη φορμα και το εβαλα στο ψυγειο για να πηξει η βαση. Για την καραμελα, εβρασα 1 κουτι ζαχαρουχο γαλα για περιπου δυο ωρες. Γεμισα ενα κατσαρολακι με νερο, εβαλα το κουτι χωρις να το ανοιξω και αρχισα να βραζω, το αφησα να βραζει ζωηρα-σαν φασολαδα κατι. Αφησα το κουτι να κρυωσει εντελως πριν το ανοιξω.
Απλωσα την καραμελα με ενα κουταλι πανω στην βαση, βοηθαει αν η βαση εχει κρυωσει καλα καλα. Εβαλα τις μπανανες κομμενες σε ροδελες πανω στην καραμελα και αποτελειωσα το γλυκο με μια γεναια στρωση σαντιγυ (χτυπημενη κρεμα γαλακτος με λιγη αχνη). Ηταν υπεροχο

ανακαλυψεις

Δεν χορταινω να φτιαχνω κεικ. Εχουν τοσες πολλες παραλλαγες σε γευση και τενχικες και γεμισεις. Το πρωτο γλυκο που εφτιαξα ποτε ηταν αλλωστε το κλασσικο κεικ γιαουρτιου της μαμας μου. Μετα προχωρησα σε αλλα πιο τσαχπινικα κεικ (με πολλες αποτυχιες στην πορεια) και συνεχιζω να ανακαλυπτω κεικ που με εκπλησουν, στην γευση και στην υφη.

Απ’οτι εχω καταλαβει το κεικ ειναι εθνικη υποθεση. Στην Αγγλια τους αρεσουν υγρα (moist) στην Ελλαδα μας αρεσουν αφρατα, στην Ολλανδια αγαπουν τα κεικ τους βαρια και λασπιασμενα. Στην Αμερικη τους αρεσουν υπερβολικα γλυκα!

Οταν, μια συναδερφος εφερε στο γραφειο ενα κεικ τριφτο που ελιωνε στο στομα επρεπε να της παρω την συνταγη και να την δοκιμασω. Το κεικ εχει γευση λεμονι αλλα φανταζομαι πως γινεται εξισου νοστιμο και με βανιλια.

Υλικα
3 αυγα
1 βανιλια
¼ φλιτζανιου γαλα
1 ½ φλυτζανια αλευρι
¾ φλυτζανιου ζαχαρη
1 κουταλακι baking powder
Μια πρεζα αλατι
Ξυσμα λεμονιου
¾ πλακας βιταμ σε θερμοκρασια δωματιου (πολυ πολυ μαλακο!)

Σιροπακι
Χυμος ενος λεμονιου
½ φλυτζανι αχνη

Εριξα το αλευρι με το baking powder στο μπωλ και το βιταμ και χτυπησα στο μιξερ. Το βιταμ ειναι τοσο μαλακο που καλυπτει ολο το αλευρι. Χτυπησα καλα και προσθεσα την ζαχαρη το ξυσμα, το αλατι. Ανακατεψα ξεχωρα σε αλλο μπωλ το γαλα με τα αυγα να ενωθουν. Τα προσθεσα σε δυο δοσεις στο μιγμα του κεικ χτυπωντας οσο γινοταν λιγοτερο. Εψησα για 45λεπτα σε μετριο φουρνο (175 βαθμους).

Για το σιροπακι ανακατεψα το λεμονι με την ζαχαρη και περιεχυσα το κεικ οσο ηταν ακομη ζεστο.

Θα προτεινα να δοκιμασετε αυτο το κεικ, αγαπητη αναγνωστρια. Δεν σας εγγυωμαι οτι θα σας αρεσει, αλλα σιγουρα θα σας εκπληξει.

Νυστα, νυστα, νυστα.....

Αχ τι χαρα! Ο Μπαλος με καλεσε σε μλογκοπαιχνιδο! Μεγαλος ενθουσιασμος! Ξερω τα βηματα-το διαβασα σε αλλα μπλογκ- και δεν κρατιεμαι να το κανω και εγω. Μονο ελπιζω το κοντινοτερο βιβλιο μου να ειναι κατι ‘μουσατο’ να δειξω το πνευμα και την σοφια μου!
Γκινια. Το κοντινοτερο βιβλιο μου ειναι τα πρακτικα συνεδριου της EFSA (European Food Safety Authority). Εκαναν ενα συνεδριο το 2006 σχετικά με τους ισχυρισμούς διατροφής και υγείας που διατυπώνονται στα τρόφιμα. Το 2006, για πρωτη φορα η Ευρωπαικη Ενωση εδεησε να φτιαξει νομοθεσια για τους ισχυρισμους. Μεχρι τοτε, ο καθενας μπορουσε να πει (σχεδον) ανεξελεγκτα οτι θελει για το προιον του: οτι ειναι λαιτ, σε ομορφαινει, σου μεγαλωνει τα μαλια. Απο το 2006 υπαρχουν ενδειξεις για πια τροφιμα ειναι ‘λαιτ’, ποια ειναι ‘πηγες προτεινης’ κτλ. Επισης αν ενα τροφιμο φερει ισχυρισμους υγειας (η σοκολατα αυτη βοηθα στην καλη λειτουργεια της καρδιας), τοτε οι ισχυρισμοι αυτοι πρεπει να βασιζονται σε κλινικες ερευνες. Επιτελους!
Για να δουμε τωρα τι λεει η σελιδα 123: Δινει παραδειγματα απο προιοντα τα οποια επιτρεπονται να φερουν ισχυρισμους. Μερικα τροφιμα που ειναι μαλλον ανθυγειινα δεν επιτρεπεται να φερουν καθολου ισχυρισμους (γιατι και τα σουβλακια ειναι στην τελικη ‘καλες πηγες προτείνης’). Περιοδοι 6,7,8, λενε (σε ελευθερη μεταφραση:
Γαλα και γιαουρτια: Επιτρεπονται στο πληρες γαλα, γαλα με χαμηλα λιπαρα, γιαουρτια. Δεν επιτρεπονται σε ορισμενα πληρη γιαουρτια με φρουτα.
Μπισκοτα και αλμυρα κρακερακια¨ Κανενα μπισκοτο δεν επιτρεπεται, μονο 20% απο τα κρακερακια. Δεν επιτρεπονται ισχυρισμοι σε κανενα γλυκο μπισκοτο ουτε και σε κρακερακια με πολυ αλατι και λιπαρα.

Πολυ βαρετο. Αναρωτιεμαι αν τα κυδωνια στο φουρνο που εφαγα τις προαλλες θα μπορουσαν να φερουν ισχυρισμο? Ισως κατι στο : ‘Προσοχη, το γλυκο αυτο θα ξεσηκωσει τις αισθησεις σας’!

Οποια δεν ξερει πως να μεταμορφωσει τα χνουδωτα φρουτακια σε ρουμπινενια απολαυση να ρωτησει την μαμας της. Αμεσως!

Πασα στις: Μικρη, Μαγια, Juanita, Ιφιγενεια, Μαρακι.

Eurovision ΄92?

Τα αγορασα πριν απο δυο εβδομαδες περιπου, τρεις βολβοι, με χοντρες πρασινες φυτρες και αναδυπλωμενα φυλλα. Πολλα υποσχομενα. Μολις μπηκα στο σπιτι το βραδυ της δευτερας, τα μυρισα για πρωτη φορα: ειχαν ανθισει. Σημερα, πια, εχουν την τιμητικη τους, ολα τα ανθακια εχουν ανοιξει και πνιγομαστε απο την μυρωδια.

Το κεικ στο φοντο ειναι ενα της στιγμης-χωρις μιξερ.

Υλικα
Μηλο ¾ περιπου (το δικο μου ηταν μεγαλο)
½ βιταμ
¾ κουπας ζαχαρη (να μην γινει πολυ γλυκο)
3 αυγα
½ φλυτζανι γιαουρτι
2 φλυτζανια αλευρι
½ φακελακι baking powder
Λιγη κανελα
Μαλακωσα το βιταμ, το χτυπησα με το συρμα με την ζαχαρη, προσθεσα αυγα και γιαουρτι και μετα το αλευρι. Εγινε ενα αρκετα σφιχτο μειγμα. Το αδειασα στη φορμα και εβαλα και το μηλο κομμενο ‘κυδωνατο’ απο πανω. Το εψησα, στους 180 για πανω απο μια ωρα (75 λεπτα).

Φανταζομαι οτι σε καναδυο μερες θα αρχισουν να μαραινονται . Σνιφ

Να'ταν η ζηλια ψωρα...

Οταν μια πολυ αξιολογη μαγειρομπλογκισσα μαγειρευει..τοτε με μεγαλη χαρα την αντιγραφουμε. Βασικα συστατικα, συνδυασμενα με βαση μια φανταστικη ιδεα.

Για το 'σου' η ζυμη ψηθηκε σε φορμα του κεικ για 40 λεπτα σε δυνατο φουρνο (200) και για 40 ακομη λεπτα στους 150. Το σου ξεραθηκε καλα καλα και εκανε εναν 'κουφιο' ηχο.
Η γεμιση ειναι μους σοκολατας (το καφετι μερος) και κρεμα ζαχαροπλαστικης ανακατεμενη με σαντιγυ (το ασπρο μερος). Και σαν να μην εφταναν αυτα το ολο πραγμα ειναι καλυμενο με γκανας σοκολατας και αμυγδαλακι φιλε.
Το γλυκακι θελει τον χρονο του και την υπομονη του, αλλα αξιζει τον κοπο. Η γκανας σοκολατας του δινει αλλη διασταση και δεν ειναι καθολου δυσκολη να γινει: απλα λιωνω μαζι 200γρ κουβερτουρα, 200γρ κρεμα γαλακτος και 1 κουταλακι μελι.

Κομητης

Λενε πως η σοκολατα ειναι αισθησιακο γλυκο, ερωτικο, σεξι. Δεν συμφωνω. Τα λενε αυτοι που δεν γευτηκαν ποτε ενα τραγανο και συγχρωνως μελωμενο σιροπιαστο. Ενα γλυκακι μερακλιδικο, απογειωτικο, με αρκετα μπαχαρικα για να μας ξυπναει αλλα και αρκετη ζαχαρη για να μας αποκοιμιζει.
Το σαββατοκυριακο λοιπον μοιραστηκα ενα ταψι μπακλαβα, με τους Κουρδους γειτονες αλλα και με μια 'παρουσια', ας την πουμε, 'Χ'.
Γι'αυτο...φετος αφηνω τις σοκολατες στους Βελγους. Θα ξαναφτιαξω σιροπιαστο και θα το ξανασερβιρω χωρις κουταλοπιρουνα.