Λιακαδα στο πιατο

Λατρευω ολα τα αρωματικα εσπεριδοειδη, μπορουν πραγματικα να μου φτιαξουν την διαθεση.  Το απολυτα τελειο ειναι φυσικα το περγαμοντο αλλα το πορτοκαλι ερχεται πολυ κοντινο δευτερο και μου ειναι πολυ πιο προσιτο. 

Την Κυριακη εφτιαξα , πορτοκαλοφλουδες γλυκο.  Ο σκοπος τους ειναι βασικα να ομορφαινουν το ψυγειο μου με το ζωηρο τους χρωμα αλλα σκοπευω να τα χρησιμοποιησω σε κεικ και γλυκα και ισως και σε σοκολατα - για πολυ αγαπητους επισκεπτες.

Υλικα:
6 πορτοκαλια βιολογικα
νερο
1 kg  ζαχαρη.

Ξεφλουδισα τα πορτοκαλια και εφαγα 3.  Το μικρο βιολογικο μαναβικο ειχε διαφορες ποικιλιες και ειλικρινα καθε πορτοκαλι ειχε και διαφορετικη γευση και αρωμα!  Οι φλουδες ειναι παρομοιες παντως. 

Εβρασα τις πορτοκαλοφλουδες για μιαμιση ωρα, μεχρι να μαλακωσουν καλα. 
Εφτιαξα σιροπι απο 1 κιλο ζαχαρη και 1 λιτρο νερο και το αφησα να παρει καιναδυο βρασεις.  Εριξα τις φλουδες και τις εβρασα περιπου μια ωρα, μεχρι να γινουν σχεδον διαφανες.

Εβαλα τις φλουδες σε βαζο στο σιροπι τους και τις αφησα στο ψυγειο. 

Ειμαι πανετοιμη για τον χειμωνα. 

life happens

H εποχη των ζεστων μπαχαρικων αρχισε και τα κανελογαριφαλα εχουν την τιμητικη τους.  Τα lebkuchen, ακομη και αστολιστα, εχουν κατι απο 'ζωη' και απο 'αγαπη' στο ονομα τους. Τα προοριζω για την Ανδρεα, που πριν απο δυο χρονια γεννησε την ελπιδα, και μου κανει μαθηματα ευτυχιας απο το 2007.

 

 

 

Υλικα:

200γρ μέλι

85γρ βουτυρο

250 αλευρι

1/2 κουταλακι σοδα

1 κουταλακι baking powder

2 κουταλακι μιγμα μπαχαρικων για speculaas (κανελα, τριμενο τζιντζερ, πιπερι, ελαχιστο γαριφαλο,ελαχιστο τριμμενο μοσχοκαρυδο)

85γρ αμυγδαλα σκονη

2 φλουδες περγαμοντο ψιλοκομενο

 

Για το γλασο:ζαχαρη αχνη και λικερ πορτοκαλιου. 

 

Ανακατεψα τα στεγνα υλικα.  Σε ενα κατσαρολακι εβαλα το μελι με το βουτυρο σε χαμηλη φωτια μεχρι το βουτυρο να λιωσει.  Προσθεσα τα ψιλοκομενα κοματακια περγαμοντο και το εριξα στο μιχμα με το αλευρι.  Το ανακατεψα καλα (γινεται σφιχτη ζυμη) και το αφησα να κρυωσει εντελως-περιπου δυο ωρες.  Το επλασα μπαλακια, τα απλωσα λιγο και τα εβαλα σε ταψι με λαδοκολλα.  Τα εψησα στους 180C για 15 λεπτα.

 

Το γλασο το εφτιαξα ανακατευοντας περιπου 4 γεματες κουταλιες αχνη με μιση κουταλια λικερ.  Πρεπει να ειναι αρκετα υγρο ωστε να απλωνεται με το πινελο.  Αμεσως μολις βγηκαν τα μπισκοτακια απο τον φουρνο τα αλειψα καυτα με το γλασο.  Το γλασο  λιωνει σε μια λεπτη στρωση και δινει ομορφη λαμψη και γευση στα γλυκα. 

Ηταν να μην μπει ο Μαης!

Πριν απο καναδυο σαββατοκυριακα διακοσμησα μπισκοτακι και κεκακια με χρωματιστο γλασο. Δεν εχει συνταγη ειναι κεκακια και μπισκοτα που εχω ξανακανει και συνεχως επανεκδίδω.

Απο οτι εχω καταλαβει, υπαρχουν δυο 'στρατοπεδα' στην ερασιτεχνικη ζαχαροπλαστικη: η διακόσμηση και η δημιουργία νεων συνταγων κτλ. Δεν ξέρω τι προτιμω, μαλλον το δευτερο, καθως μου αρεσουν οι καινουργιες γευσεις και λατρευω τα γλυκα. Η διακοσμηση ειναι πιο ευφανταστη και σιγουρος τροπος για να ψαρεψει κανεις κομπλιμεντα.
Το θεμα, βεβαια, παραμενει Ανοιξιάτικο!

Μας επιασε η Ανοιξη

Βγήκαν επιτελους οι καλές φράουλες και αγορασα δυο κατακοκκινα κεσεδάκια απο την γειτονια. Δροσερες και αρκετα ευγευστες φάγαμε το ένα κεσεδακια ορθιες στον νεροχυτη. Το δευτερο το διπλωσα με κρεμα και το τυλιξα σε αφρατο παντεσπανι. Πανευκολο, δροσερο και ακρως αισθησιακο.

Παντεσπανι (του μαστορα)
3 ασπραδια
35 γρ ζαχαρη
6 κροκοι
50γρ ζαχαρη
55 γρ αλευρι κοσκινισμένο

Γέμιση
500μλ κρεμα
1/2 φλυτζανι αχνη
500γρ φράουλες πλυμμένες και κομμενες.

Χτυπησα τα ασπραδια με 35γρ ζαχαρη σε σφιχτη μαρεγκα. Χτυπησα τους κροκους με την αλλη ζαχαρη μεχρι να ασπρισουν. Ανακατεψα τα δυο προσεκτικα και προσθεσα και το αλευρι. Απλωσα σε λαδοκολα στην λαμαρινα του φουρνου και εψησα για 15-18 λεπτα στους 180 βαθμους. Αναποδογυρισα το παντεσπανι, ξεκολησα την λαδοκολα και το αφησα να κρυωσει.
Χτυπησα την κρεμα σε σαντιγυ και προσθεσα την αχνη. Απλωσα στο κρυο παντεσπανι και εβαλα και τις φραουλες, το διπλωσα σε κορμο. Πασαλειψα τον κορμο με την υπολοιπη κρεμα και στολισα με τις περισσευουμενες φραουλες.

Λένε πως ο Μαιος ειναι μαγος και πως αν ερωτευτεις θα πλανευτεις. Φετος λεω να αψηφησω τον κινδυνο.....

Πηγα στο Παρίσι και εφερα.....2

Φορμα για μαντλενς. Ωραια τα μαντλενς , αν και με ταλαιπωρησαν λιγακι. Ακολουθησα την συνταγη του αγαπημενου μας Ζαχαροπλαστη οπως την ειδα στην σελιδα του Μεγκα. Επιτελους πηρε στροφη αυτο το καναλι και ανασκευασε την σελιδα του. Το Σκαι βεβαια παραμενει το αγαπημενο ελληνικο καναλι της διασπορας.

Και μια πληροφορια: η πιο δυνατη ελληνικη κοινοτητα βρίσκεται στο διαδικτυο. Οχι δεν μαζευομαστε να χορεψουμε στρογγυλους χορους σε σκονισμένες αιθουσες στο Ντυσελντορφ. Η επαφη βασιζεται σε πιο συγχρονα πολιτισμικα στοιχεια: ανταλλασουμε συνταγες σε μπλογκ, τσαταρουμε στα Ελληνικα, και ενοιοτε σε φραγκολεβαντινικα, αλλα πιο πολυ απ’ολα ανεβοκατεβαζουμε ελληνικη τηλεοραση στο ιντερνετ. Τρομερα παιδια που μένουν πιστα σε ολοκληρες τηλεοπτικη σεζον και ανεβαζουν με αισθηση καθηκοντος το ενα επισοδειο μετα το αλλο.

Κατι για μαντλενς λεγαμε...

240 γρ. αλεύρι που φουσκωνει μονο του

200 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική

ξύσμα από ένα λεμόνι

4 αυγά

200 γρ. βούτυρο λιωμμένο

βούτυρο για τις φόρμες

Χτυπησα την ζαχαρη με τα αυγα μεχρι να φουσκωσουν καλα. Προσθεσα και το ξυσμα. Προσθεσα το αλευρι και ανακατεψα απαλα. Εριξα και το λιωμενο (αλλα οχι καυτο) βουτυρο. Και τωρα αρχιζουν τα ενδιαφεροντα...μια δοση την αφησα στο ψυγειο για 2 ωρες και μετα την φουρνισ: αποτελεσμα ικανοποιητικο. Μια δευτερη δοση την αφησα στο ψυγειο για 24 ωρες: αποτελεσμα για κλαματα (τα φαγαμε βεβαια). Μια τριτη δοση την αφησα στο ψυγειο για περιπου 8 ωρες: αποτελεσμα ικανοποιητικο. Μια τεταρτη δοση την εψησα κατευθεια: αποτελεσμα λιγο πλακουτσωτο.

Φαγαμε πολλα μαντλενς και οι συναδερφοι μου ακομη πιο πολλα. Ειλικρινα δεν ξερω ποιος ειναι ο καλυτερος χρονος αναμονης. Σιγουρα καποιος χρονος χρειαζεται...οποια το βρει ας με πει και μενα, ναι?

Scientific affairs

Πριν απο κανενα χρονο γνωρισα στη δουλεια μου εναν σεφ, τον Μαρκ, που εγραφε βιομηχανικες συνταγες για κεικ και γλυκα. Εφτιαχνε τις συνταγες στο εγραστηριο του (που εμοιαζε πολυ με βιοτεχνικη κουζινα) και οταν η συνταγη ηταν ετοιμη, την εγραφε σαν προδιαγραφη για εφαρμογη απο μεγαλες βιομηχανιες. Οι βιομηχανιες μετά εφτιαχναν τα γλυκά ακριβως οπως τα ειχε φτιαξει ο σεφ και συμφωνα με τις προδιαγραφες του. Ο Μαρκ λοιπον μου εξηγησε οτι το μιγμα του κεικ ειναι ενα πεδιο μαχης οπου το αλευρι, η ζαχαρη και το κακαο μαχονται για προσβαση στα υγρα υλικα της συνταγης και κατ’επεκταση στο νερό που αυτα περιεχουν. Το αποτελεσμα είναι πως όταν φτιαχνει κανεις κεκακια με κακαο, το κακαο δεν προλαβαινει να ενυδατωθει αρκετα και παραμένει στεγνο και ‘σαν σκόνη’ . Ενας εξυπνος τροπος για πιο υγρα και σοκολατενια κεκακια με κακαο ειναι να δωσει κανεις προτεραιοτητα προσβασης στα υγρα στο κακαο! Το εκανα διαλυωντας και ενυδατωνοντας το κακαο με το νερο της συνταγης και μετά προσθετωντας αυτη την σάλτσα στο μιγμα.

Υλικα

1 βιταμ

1 1/2 φλυτζανια ζαχαρη

3 φλυτζανια αλευρι

1 baking powder

1 βανιλια

4 αυγα

Για την σαλτσα σοκολατας

1 φλυτζανι νερο

1/2 φλυτζανι ζαχαρη

1/2 φλυτζανι κακαο

Ανακάτεψα το κακαο με 2 κουταλιες απο την ζαχαρη σε κατσαρολακι και προσθεσα και το νερο. Εβαλα το μιγμα σε μετρια φωτια, ανακατευοντας συνεχως. Το μιγμα επυξε και ειχε την υφη υγρης σοκολατας. Εβαλα την ‘σαλτσα’ στην ακρη για να κρυωσει καλα και εφτιαξα το κεικ οπως συνηθως. Χτυπησα την μαργαρινη με την ζαχαρη, προσθεσα τα αυγα και το αλευρι. Το μιγμα σε αυτη την φαση ειναι αρκετα σφτιχτο. Προσθεσα την χλιαρη σαλτσα και ανακατεψα καλα καλα. Εβαλα το μιγμα σε χαρτακια στο μαφινοταψι μου και εψησα σε μετριο φουρνο για 15-20 λεπτα. Σε μερικα κεκακια προσθεσα καρυδια ενω αλλα τα στολισα με ασπρη τρουφα πριν τα φουρνισω

Πηγα στο Παρισι και εφερα... 1

Πηγα για σαββατοκυριακο στο Παρισι. Η αληθεια είναι πως ειχα ξαναπαει αρκετες φορες για δουλεια, αλλα βεβαια αυτο δεν μετραει. Περασα υπεροχα! Επισκευτηκα τον Πυργο του Αιφελ, τις Βερσαλιες κτλ κτλ. Αγορασα, οπως ειναι σωστο, και τα απαραιτητα της ζαχαροπλαστικης μεταξυ των οποιων και φορμιτσες για κανελς (canneles). Τα γλυκακια αυτα τα ειχα ξαναφαει αγορασμενα απο τις αλυσιδες ζαχαροπλαστιων σε σταθμους και αεροδρομια αλλα δεν ειχα ιδεα πως φτιαχνονται. Οταν ειδα τις φορμιτσες στο σουπερμαρκετ δεν μπορεσα να αντισταθω (ως συνηθως). Απο εξω μοιαζουν με κεκακια αλλα δεν ειναι. Στην πραγματικοτητα ειναι κατι σαν παραφημενη κρεμα με τραγανη κρουστα. Την συνταγη που χρησιμοποιησα και παραθετω, την βρηκα στο ιντερνετ. Επισης ειδα βιντεο στο youtube για να παρω μια καλυτερη ιδεα τι να περιμενω. Καλα που ειδα τα βιντεο-θα ειχε γινει ο φουρνος μου χαλια.

Υλικα
1/2 λιτρο γαλα

2 αυγα

2 κροκους

100γρ αλευρι

250γρ ζαχαρη

50 γρ βουτυρο

1 βανιλια

Συμφωνα με την συνταγη ζεστανα το γαλα μαζι με το βουτυρο στον φουρνο μικροκυματων. Δεν το εβρασα, μονο το ζεστανα καλα μεχρι να λιωσει το βουτυρο. Ανακατεψα με το συρμα τα αυγα, τους κροκους, την βανιλια και την ζαχαρη. Τα χτυπησα καλα, ομως δεν νομιζω πως χρειαζεται. Προσθεσα το αλευρι και ανακατεψα ξανα. Προσθεσα και το ζεστο (οχι καυτο) γαλα λιγο λιγο. Αφησα το μιγμα στο ψυγειο (οπως ελεγε η συνταγη). Την επομενη μερα βουτυρωσα καλα τα φορμακια (σιλικονατα) και αναψα τον φουρνο στους 200 βαθμους. Γεμισα στα φορμακια στα 3/4 περιπου με το μιγμα το οποιο ειναι πολυ πολυ νερουλο! Εβαλα στο φουρνο και εψησα, για 60 λεπτα στους 200βαθμους. Ναι ξερω ακουγεται υπερβολικα ψημενο αλλα ετσι χρειαζεται. Το μιγμα 'βραζει' μεσα στα φορμακια και για να μην λερωθει ο φουρνος εβαλα τα φορμακια πανω σε ταψι. Αχ τι εξυπνη που ειμαι!

Δικαιολογιες

Εχασα τον φορτιστη της φωτογραφικης μηχανης (ενας απο τους λογους που χαθηκα για λιγο καιρο) και δεν μπορουσα να τον βρω πουθενα! Εχθες το πρωι κλαιγομουν στην μαμα μου για τον φορτιστη και μου προτινε να κανω φανουροπιτα! Πως το ειχα ξεχασει? Εφτιαξα λοιπον φανουροπιτα με την συνταγη που μου εδωσε η μαμα μου απο το τηλεφωνο. Εφτιαξα και η ιδια μια για σιγουρο αποτελεσμα.



Υλικα
3 φλυτζανια αλευρι
1 κουταλακι σοδα
1 baking powder
μια γερη πρεσα αναμικτα μπαχαρικα για κεικ (κανελογαρυφαλα και τετοια)
μια γερη πρεσα κανελα
μισο φλυτζανι καρυδια χοντροκομενα
1 φλυτζανι σταφιδες
2/3 φλυτζανι ελαιολαδο
1 φλυτζανι χυμο πορτοκαλι (απο κουτι)
1φλυτζανι ζαχαρη κρυσταλικη



Ανακατεψα τα στεραια υλικά, προσθεσα τον χυμο και μετα το λαδι. Στο τελος ανακατεψα και τα καρυδια μαζι με τις σταφιδες. Εψησα σε ταψι για 1 ωρα σε μετριο φουρνο. οπως ηταν αναμενομενο, μια ωριτσα μετα την φανουροπιτα βρηκαμε τον φορτιστη! Για την ακριβεια, αυτη που εφαγε την περισσοτερη φανουροπιτα ηταν και αυτη που τον βρηκε.

Ανακαλυψα τον τροχό (ξανά)

Αυτο το Σαββατοκύριακο, είχα παιδικές επισκέψεις και σκέφτηκα να φτιάξω κρέπες με τη σκέψη πως σίγουρα θα τους αρέσουν. Εφτιαξα λοιπόν μια τούρτα με κρέπες και σπανάκι. Το σπανάκι δεν τους άρεσε όμως και οι δυο μικρούλές έμειναν πιστές στα κεκάκια.

Η τούρτα πάνως μου αρεσε σαν ιδεα και την παραθέτω.

6 Κρέπες όχι πολύ λεπτές (250γρ αλευρι, 1 ποτήρι νερό, 2 αυγά, αλάτι)

500ρ σπανάκι κατεψυγμένο.

1 ματσακι ανιθο

200γρ φέτα

6 αυγα

Για τις κρέπες, ανακάτεψα ολα τα υλικά μαζί με το συρμα μέχρι να γίνει ένας πυχτούλικος χυλος. Εψησα στο τηγανι και τις αφησα να κρυώσουν. Αφησα το σπανακι να ξεπγωσει στο σουρωτηρι για να σταγγιξουν τα υγρα του Ανακατεψα ολα τα υλικα της γεμισης. Εβαλα σε ενα στρογγυλο ταψακι μια κρεπα, γεμιση, κρεπα, γεμιση και τελειωσα με κρεπα. Εψησα για 30-40 λεπτα μέχρι να στεροποιηθει το αυγο.

Απλά πράγματα

Φλάπτζακς! Στην Αγγλία τα βρίσκεις παντού. Κάθε καφέ έχει την δική του έκδοση, όλα τα μαγαζάκια και περίπερα τα πουλούν στις άπειρες συσκευασμένες εκδοχές τους. Όμως τα καλύτερα φτιάχνονται στο σπίτι και τρώγονται φρέσκα! Ειναι γελοία έυκολη συνταγή, έχει αρκετές φυτικές ίνες και είναι και νηστίσιμη.
350γρ βιτάμ
220 γρ ζάχαρη
2 κουταλιές μέλι
350γρ βρώμη (κουάκερ)

λιώνουμε το βιτάμ με την ζάχαρη και το μέλι σε κατσαρολάκι. Προσθέρουμε την βρώμη. Απλώνουμε σε βουτυρωμένο ταψί (ένα μέτριο πυρέξ) το μίγμα και το ψήνουμε στους 150 βαθμούς για 30-40 λεπτα. Κόβουμε την 'πίτα' σε τετράγωνα κομμάτια όσο είναι ακόμη ζεστή.
Στο μίγμα μπορουμε να προσθέσουμε σταφίδες, ξηρούς καρπούς, κοματάκια σοκολάτας η να απλώσουμε λιωμένη σοκολάτα απο πάνω. Είναι νόστιμο γλυκάκι το φτιάχνω συχνά.

Παλιά μου τέχνη κόσκινο

Πήγα σε σεμινάριο για την διακόσμηση τούρτας! Ωραία ήταν, πέρασα υπέροχα και έμαθα πως να φτιάχνω τούρτα με καλυψη μάρζιπαν. Πρέπει να παραδεχτώ πως ήταν πολύ πιο ευκολο και απλό απο ό,τι περίμενα.

Το σεμινάριο κράτησε 3 ώρες και όταν πήγαμε στον χώρο η κυρία που το παρουσίαζε είχε ήδη φτιάξει τα παντεσπάνια και την κρέμα βουτύρου (μου υποσχέθηκε τις συνταγές αλλα δεν τις έχει στείλει ακόμη). Εκοψα το παντεσπάνι το πασάλειψα με μαρμελάδα και κρέμα βουτύρου και το κάλυψα με ακόμη μια λεπτή στρώση κρέμα βουτύρου.

Και μετά αρχίσε το παιχνίδι. Ζυμωσα το κομάτι μάρζιπαν μέχρι να μαλώσει (περίπου 15 λεπτά) και το χρωμάτισα με χρώμα 'απαλό ροδάκινο'. Το άνοιξα σε φύλο (περίπου οπως για κουλουράκια αλλα πιό έυκολο) και κάλυψα την τούρτα. Θέλει λίγο προσοχή στην κάλυψη για να μην διπλώσει το μαρζιπαν αλλα είναι πανέυκολο. Εκοψα καρούλες, τις έβαλα στο μαρζιπαν (δεν χρειάστηκαν τίποτε για να κολησουν) και αυτό ήταν. Βάλαμε τις τούρτες σε κουτιά και τις πήραμε σπίτι. Την επόμενη μέρα πήρα την τούρτα στην δουλειά (πολυταξιδεμένη) και την φάγαμε. Κρίμα που ενθουσιάστηκαν τόσο οι συνάδερφοί μου. Ηταν η πιο απλή τούρτα που έχω φτιαξει ποτέ (ακομη και αν εφτιαχνα το παντεσπάνι μόνη μου!).

Θα ξαναπάω στο σεμινάριο όμως, θέλω να μάθω να φτιάχνω λουλουδάκια γλασου!

Πακέτο

Ανάμεσα σε γαλοπούλες, κράνα, κουραμπιέδες και μελομακάρονα το ημερολόγιο της κουζίνας μου θύμιζε πως έφτασε η ώρα για την μαρμελάδα πορτοκάλι. Αξιώθηκα λοιπόν να την φτιάξω. Οπως πάντα ακολούθησα την συνταγή της κυρίας Βουτσινά (απο τον Γαστρονόμο) που μου βγαίνει πάντα πολύ καλή. Είμαι έτοιμη για τον χειμώνα λοιπόν. Τα άδεια βαζάκια μου περιμένουν υπομονετικά την δική τους μαρμελάδα (τι θα είναι άραγε?)

Για την μαρμελάδα αγόρασα όμορφα πορτοκάλια, ακέρωτα και βιολογικά. Ο βιολογικός μανάβης είχε και υπέροχα μανταρίνια στα οποία δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Για να τα τιμήσω όπως τους άξιζαν τα πήρα μαζί μου προστά στην τηλεόραση και τα περιποιήθηκα βλέποντας το love actually. Σήμερα το πρωί έφτιαξα και μια τουρτίτσα με τα υπόλοιπα μανταρίνια και με ένα χυμό μανταρίνι που είχε αρχίσει να κουράζεται στο ψυγείο.

Υλικά
1 παντεσπάνι (απο την κατάψυξη)
250μλ κρέμα γάλακτος χτυπημένη χωρίς ζάχαρη
Σιρόπι, χυμό και ποτό για το σιρόπιασμα της τούρτας.

Μια δόση κρέμα μανταρίνι
1 φλυτζάνι χυμό μανταρίνι απο μανταρίνια
1 φλυτζάνι χυμό μανταρίνι κουτιού
Ξύσμα απο 1 μανταρίνι
4 κροκους
6 κουταλιές της σούπας άμυλο πατάτας (και με νεσεστέ γίνεται φαντάζομαι)
6 κουταλιές της σούπας ζάχαρη

Έβαλα τον χυμό σε κατσαρόλα να βράσει. Σε ένα μπωλ χτύπησα τα υπόλοιπα υλικά με το σύρμα. Πρόσθεσα λίγο λίγο και τον καυτό χυμό (αργά αργά για να μην κόψει το αυγό). Επέστρεψα το μίγμα στην κατσαρόλα και έβρασα ανακατεύοντας μέχρι το μίγμα μέχρι να γίνει κρέμα. Κολησα μεμβράνη στην κρέμα και την έβγαλα στην αυλή για να κρυώσει εντελώς. Οταν κρύωσε ανακάτεψα την κρέμα με την χτυπημένη σαντιγύ.

Για να συναρμολογήσω την τούρτα, έβαλα ένα δισκάκι παντεσπάνι στην πιατέλα και το σιρόπιασα καλά. Έβαλα κρέμα, παντεσπάνι (πάλι καλά σιροπιασμένο) και πασάλειψα όλη την τούρτα με την υπόλοιπη κρέμα. Στόλισα την τούρτα με φετάκια μανταρίνι.

Ας είναι (εξαιρετικά αφιερωμένο!)

Πριν απο δυό εβδομάδες, πήγα για δουλειά στο Μόναχο. Ημουν εκεί για 3 μέρες και δουλεψα πολύ σκληρά: εφαγα Βαυαρέζικα λουκάνικα, ήπια ζεστό κρασί στην Χριστουγεννιάτικη αγορά, ήπια πάμπολους καφέδες ,αγόρασα διάφορα στολίδια και το πιό σημαντικό βρήκα επιτέλους ένα κουπ πατ σε σχήμα ανθρωπάκου. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή, συζητώντας με μια Γερμανίδα συνάδερφο (για δουλειές φυσικά) ανακάλυψα μια τέλεια συνταγή για μπισκοτάκια με πιπερόριζα (λεμπκουχεν) αλλα και μια ακόμη καλύτερη συνταγή για διακοσμητικό γλασο.

Επιστρέφοντας στο σπίτι πήρα 3 μέρες άδεια για να βάλω σε εφαρμογή τις καινούργιες μου συνταγές και να καθαρίσω το σπίτι.

Η ζήμη για τα άσπρα μπισκοτάκια, είναι καλόβουλη, πολύ ευπλαστη και πολύ απλή. Η Αννελέν, η συνάδερφος-έμπνευση για αυτά τα μπισκότα, μου την εξήγησε σαν συνταγή '1-1-2'. Δηλαδή 1 μέρος βιτάμ, 1 μέρος ζάχαρη και 2 μέρη αλέυρι. Τα μέρη αυτά είναι σε γραμμάρια και όχι ογκομετρικά. Για να φτιάξω μια αρκετά μεγάλη δόση ζύμης χρησιμοποιήσα

250γρ βιταμ

250γρ ζάχαρη

μισό κιλό αλεύρι.

Χτύπησα με το μίξερ το βιτάμ με την ζάχαρη και για να γίνουν τα υλικά ζυμάρι πρόσθεσα 2 αυγά. Άρχισα να προσθέτω και το αλέυρι μέχρι να γίνει λεία ζύμη. Σε κάποια φάση το μίξερ μου τα βρήκε σκούρα και άρχισα να αναμειγνύω με τα χέρια. Η ζύμη χρειάστηκε και λίγο νεράκι και να πλάθεται. Άνοιξα σε φύλο, έκοψα με τα κουπ πατ, έψησα σε μέτριο φούρνο και άφησα τα μπισκοτάκια να κρυώσουν καλά.

Η ζύμη για τα μπισκοτάκια λεμπκουχεν ήταν εξίσου καλόβουλη. Απαραίτητο συστατικό για τα λεμπκουχεν είναι το μίγμα μπαχαρικών λεμπκουχεν. Είχα την ευκαιρία να το αγοράσω έτοιμο στο Μοναχο αλλα στο ιντερνετ βρήσκω πως αν θελουμε να το φτιάξουμε στο σπίτι χρειαζόμαστε κανέλα, γαρύφαλο, μοσχοκάρυδο κτλ.

Υλικά

150γρ μολάσσα
80γρ ζαχαρη μαυρη
50γρ βούτυρο
250γρ αλευρι 2κουταλιές baking powder
1 αυγό
ξύσμα λεμονιού
κανέλογαρυφαλλα

Ζεστανα σε κατσαρολιτσα την μολασσα, την ζάχαρη και το βούτυρο μέχρι να λιώσουν καλά. Το άφησα να κρυώσει αρκετά (να μην κόψει το αυγό) και έριξα το αυγό και τα υπόλοιπα υλικά. Η ζύμη βρήκε ακριβώς, δεν χρειάστηκε επιπλέον αλεύρι, ούτε επιπλέον υγρό. Απλωσα σε φύλο, έκοψα με κουπ πατ και έψησα στους 170 για 10-15 λεπτά.

Το διακοσμητικό γλάσο που χρησιμοποίησα λέγεται royal icing (βασιλικό γλάσο) και είναι ιδανικό για διακόσμηση καθώς όταν στεγνώνει γίνεται σκληρό και διατηρεί τα χρώματα ζωντανά. Οι αναλογίες, σύμφωνα με τις οδηγίες της Αννελέν, είναι:

1 ασπράδι αυγού

250 γρ άχνη ζάχαρη

Οι αναλογίες αυτές δίνουν αρκετά σφιχτό γλασο που είναι ιδανικό για 'γράψιμο'. Το ίδιο γλάσο το αραίωνα με λίγο νερό, ή με το χρώμα του, για να πλημυρίσω τα μπισκοτάκια. Στο ιντερνετ βρήκα και ένα φανταστικό βιντεάκι που μου έμαθε τα μυστικά της διακόσμησης και που το παραθέτω εδω. Τα εξηγεί πολύ καλυτερα απο τα γραψίματά μου.

Η πυκνότητα του γλάσου είναι πολύ σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία των διακοσμήσεων και πρέπει να παραδεχτώ πως πολλές φορές χρειάστηκε να διορθώσω την πυκνότητα για να πετύχω το αποτέλεσμα που ήθελα.

Τα μπισκοτάκια αυτά, μαζί με όμορφες κούπες για καφέ, θα είναι τα Χριστουγεννιάτικα δώρα μου για τους φίλους. Το δικό μου δώρο ήταν η δημιουργία τους. Όπως πάντα, το καταευχαριστήθηκα.

Τελική ευθεία

Έφτιαξα σκαλτσούνια για το γραφείο και έγιναν πολύ καλά! Τι αγωνία και αύτη, αν θα αρέσουν στους Ολλανδέζους συνάδερφους τα σκαλτσούνια! Η πιο μεγάλη φιλοφρονηση βέβαια ήταν το γεγονός οτι η μόναδική Ελληνίδα συνάδερφος, πήρε τα σκαλτσούνια που περίσεψαν σπίτι!

Τα σκαλτσούνια κατα την γνώμη μου, πρέπει να είναι φτιαγμένα με λουκούμι. Τριφτή ζύμη να αγκαλιάζει γλυκά μισολιωμένο λουκουμάκι! Για ακόμη πιο εξοτική γέυση, αλειψα τα ζεστά σκαλτσούνια με ροδόνερο πριν τα τυλίξω στην άχνη. Μια μικρή πινελιά ροδόνερο ήταν αρκετή.

Η συνταγή είναι της Θείας μου και είναι κλασικό γλυκάκι για την σαρακοστή των Χριστρουγέννων στο σπίτι της. Τα φτιάχνει κάθε χρόνο απο ότι θυμάμαι.

500γρ αλευρι για ολες τις χρήσεις
1 ½ κουτλάκι baking powder
½ κουταλάκι σόδα,
½ ποτήρι κράσί άσπρο
1 ποτήρι λάδι
Λουκούμια
Καρυδια
Ροδόνερο
Αχνη ζάχαρη

Ανακάτεψα το κρασί και το λάδι και πρόσθεσα το αλέυρι ανακατεμένο με το baking powder και την σόδα. Έγινε μια λαδωμένη ζύμη που δεν κολούσε καθόλου – πολύ καλόβολη. Άνοιξα σε χοντρο φύλλο και έκοψα με ένα στρογγυλο κουπ πατ. Δίπλωσα την ζύμη κρύβοντας μέσα ένα κομάτι λουκούμι και ένα κομματάκι καρυδι. Εψησα τα σκαλτσούνια σε μέτριο φούρνο μέχρι να ροδίσουν αλαφρά.

Με το που έβγαιναν απο τον φούρνο τους έριχνα μια πινελιά ροδόνερο και τα βουτούσα στην άχνη. Αντε και του χρόνου.

Αμερικάνικη Τάρτα Κολοκύθας

Τις είχα χρόνια μανία τις τάρτες με κολοκύθα! Εικονικές αμερικανιές οι pumpkin pies, λοιπόν. Ας είναι.

1 ¼ φλυτζάνια αλέυρι
½ βιτάμ
1 κουταλιά ζάχαρη
Μια πρέζα αλάτι
Παγωμένο νερό (αρκετό για να γίνει ζύμη)

Για την γέμιση
Μια μικρή κολοκύθα (1 κιλό περίπου)
150 μλ κρέμα γάλακτος
3 κουταλιές ζάχαρη
1 κουταλιά μπαχαρικά για σπεκουλάς

Για την ζύμη, έτριψα το βιτάμ στο αλέυρι μέχρι να γίνει σαν ψίχουλα. Πρόσθεσα την ζάχαρη και αρκετό νερό για να γίνει μαλακιά ζύμη χωρίς όμως να κολάει (περίπου 3 κουταλιές της σούπας νερό). Έβαλα την ζύμη σκεπασμένη καλά με με μεμβράνη στο ψυγείο για περίπου μισή ώρα.
Για την γέμιση, έκοψα την κολοκύθα σε τέταρτα και την έψησα στο φούρνο για περίπου 2 ώρες. Η κολοκύθα ψήθηκε όμορφα και εγινε σχεδόν διάφανη! Την ξεφλούδισα και την ανακάτεψα με τα υπολοιπα υλικά της γέμισης.
Άνοιξα την ζύμη σε χοντρό φύλο και έντυσα ένα μικρό ταψάκι (περίπου 25 εκτατοστά διάμετρος). Άδειασα την γεμιση και διακόσμισα με τα φυλαράκια. Τα φυλαράκια έγιναν πολύ εύκολα με ειδικό κουτ πατ, πρεπει να παραδεχτώ πως δεν θα είχα την υπομονή να τα φτιαξω χωρίς το κουτ πατ.

Eψησα την τάρτα για περίπου μία ώρα σε μέτριο φούρνο (180 βαθμοί) μέχρι να στερεωποιειθέι σχεδόν η γέμιση.

Ο ήρωας της τάρτας αυτής είναι το ταψάκι της! Ενα ταψάκι απο βαρύ αλουμίνιο, με πλαγιαστά τοιχώματα και το απαραίτητο περιθώριο για να ισορροπησουν τα σχεδιάκια. Το αγόρασα απο την Αμερική, όταν ήμουν ταξίδι για δουλεια. Έτσι, όταν οι συνάδερφοι αγόραζαν ρούχα, αρώματα και gadgets, η καλή σου η Μελένια εψαχνε με πάθος ταψάκια, κουπ πατ και βιβλία μαγειρικής. Ας είναι.

Μεγάλη επιτυχία

Θα γίνει και θα ξαναγίνει. Όποτε θα θέλω μια σίγουρη συνταγή, αυτό θα κάνω! Δροσερή γεύση από τα φρούτα, νοστιμο μπισκότο που τριβαλιάζεται στο στόμα και εύκολο εύκολο εύκολο!!!!!

Για την ζύμη
300γρ αλεύρι
1 βιτάμ
1 βανίλια
4 κουταλιές σούπας ζάχαρη.

Για το φρούτο (κεράσι)
2 κονσέρβες μεγάλες βύσσινα
2 γεμάτες κουταλιές της σούπας νεσεστέ
Μισό φλυτζάνι ζάχαρη

Για την γέμιση φρούτου, στράγγιξα τα κεράσια απο το ζουμί τους. Έβαλα το ζουμί με την ζάχαρη σε κατσαρόλα. Οταν ζεστάθηκε το ζουμί, πρόσθεσα και τον νεσεστέ λιωμένο σε λίγο νερό. Ανακάτεψα βράζοντας μέχρι να δέσει το ζουμι. Εριξα τα κεράσια και περίμενα να κρυώσει η ‘κερασόκρεμα’. Η γέμιση πρέπει να είναι αρκετά καλά δεμένη, κάτι σαν κρέμα ζεστή.

Για την ζύμη, μαλάκωσα το βιτάμ στον φούρνο μικροκυμάτων, χωρίς να λιώσει εντελώς(!) και πρόσθεσα την ζάχαρη και την βανίλια. Ανακάτεψα καλά με ένα κουτάλι και έριξα και το αλέυρι. Ξανα-ανακάτεψα καλα. Το μίγμα δεν γίνεται ποτέ συμπαγές σαν ζυμη, παραμένει ψιχουλωτό. Άπλωσα τα 2/3 του μίγματος σε καλά βουτυρωμένο πυρέξ και το πάτησα να πάει παντού. Έριξα την κρέμα και από πάνω ψιχούλιασα το υπόλοιπο μίγμα της ζύμης. Έψησα το γλυκό στους 180 βαθμούς για περίπου 40 λεπτά μέχρι να ροδίσει λιγάκι. Το έβγαλα απο τον φούρνο και το έκοψα ενώ ήταν ακόμη ζεστό. Τα άφησα να κρυώσουν εντελώς στο ταψί τους και τα έβγαλα με προσοχή και αγάπη (και μεταλική σπάτουλα!).
Επειδή το κερασογλυκό βγήκε πολύ νόστιμο έφτιαξα ακόμη ένα ταψί με γέμιση βατόμουρα της κατάψυξης. Δεν θυμάμαι την αναλογία για την κρέμα βατόμουρου, έχει πολύ καιρό που την έφτιαξα.

Χειμωνιάτια

Κάθε μέρα που περνάει φέρνει την 5 Δεκεμβρίου όλο και πιο κοντά! Επιτέλους θα έρθει ο Αγιος Νικόλαος με τα μεγάλα δώρα για όλα τα παιδιά. Εγώ τώρα γιατί χαίρομαι?

Για να μυρίσει το σπίτι χειμώνα, έφτιαξα kruidnoten. Είναι μικρά μικρά μπισκοτάκια με μπαχαρικά. Ο Άγιος Νικόλαος (βασικά οι βοηθοί του) τα πετάνε κυριολεκτικά στους δρόμους μαζί με καραμελίτσες και πολύ πολύ αγάπη.

Η γιορτή του Αγίου Νικολάου είναι κάτι εντελώς Ολλανδέζικο για μένα, δε έχει αναμνήσεις, ούτε νοσταλγίες, τίποτα! Είναι ένα κομμάτι μιας καινούργιας ζωής – εντελώς δικιά μου!

200γρ αλευρι που φουσκώνει μόνο του
80γρ βιταμ
100γρ ζάχαρη
2 κουταλάκια του γλυκού μπαχαρικά για σπεκουλάς
Περίπου 2 κουταλιές της σούπας σιρόπι για τηγανίτες.

Για τα κροιντνοτεν έτριψα το βιτάμ στο αλεύρι, πρόσθεσα την ζάχαρη και τα μπαχαρικά και μάζεψα την ζύμη με το σιρόπι για τηγανίτες. Το άφησα στο ψυγείο για να ξεκουραστελι λιγάκι και το έπλασα την ζύμη σε μικρά μικρά μπισκότάκια (στο μέγεθος φουντουκιού). Τα έψησα σε μέτριο φούρνο για περίπου 20 λεπτά.

Τα μπαχαρικά για σπεκουλάς τα αγόρασα σαν ετοιμο μίγμα απο το σουπερ μαρκετ. Στο ιντερνετ βρηκα μια ‘συνταγή’ για τα μπαχαρικά:

30 γρ κανέλα
10γρ γαρύφαλο σκόνη
10γρ μοσχοκάρυδο
5 γρ σκόνη γλυκάνισο
5 γρ σκόνη κορίανδου

Λιχουδιές του Αγίου Νικολάου.

Εξω πέφτει μαλακά και σιωπιλά το πρώτο χίονι της χρονιάς. Μέσα μυρίζουν μεθυστικά τα μπαχαρικά για τα γλυκά του Αγίου Νικολάου. Κανέλα, γαρύφαλο, κάρδαμο και μοσχοκάρυδο. Τί περισόττερο να ζητήσει μια ερασιτέχνης ζαχαροπλάστρια?

Το περασμένο Σαββατο ήρθε στην Ολλανδία ο ‘Αγιος Νικόλαος. Έρχεται απο την Ισπανία, με ατμόπλοιο, και μένει στην Ολλανδία μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου, ημέρα της γιορτής του, που ξαναφευγει για Ισπανια. Ολες τις μέρες που μένει στην Ολλανδία, χαρίζει δωράκια σε όλα τα παιδια με αποκορύφωμα το ‘βράδυ των δώρων’ στις 5 Δεκεμβρίου που μαζί με τους Μαυρους Πέτρους (τους βοηθούς του) χαρίζει πολλά και πλούσια δώρα στα καλά παιδιά. Ο θρύλος λέει πως τα κακα παιδάκια τα παίρνει μαζί του στην Ισπανία-οπότε εγώ προσπαθώ να είμαι όσο πιο κακιά γίνεται-ένα ταξιδάκι στην Ισπανία μου χρειάζεται.
Στο περιοδικό του σούπερ μάρκετ μου είχαν ένα γλυκό που συνδύαζε την γέυση των μπαχαρικών με το μάρζιπαν . Το έφτιαξα λοιπόν, μου άρεσε, και το καταγράφω, όχι όπως το έγραψαν στο περιοδικό αλλά όπως τελικά το έφτιαξα εγώ: Τάρτα άχλάδι με μάρζιπαν.
1 κομπόστα αχλάδια
150 γρ μαργαρίνη
200γρ μαρζιπαν
4 αυγά
150 γρ αλεύρι
½ κουταλάκι γλυκού baking powder
1 κουταλιά σούπας μπαχαρικά σπεκουλάς
4 κουταλιές σούπας μαρμελάδα βερύκοκο

Χτύπησα με το μίξερ το μάρζιπαν με την μαργαρίνη να ενωθούν και να αφρατέψουν. Πρόσθεσα τα αυγά την μαρμελάδα και συνέχισα το χτύπημα. Πρόσθεσα και το αλέυρι ανακατεμένο με τα μπαχαρικά και το baking powder.

Άδειασα το μίγμα σε βουτυρωμένη κουμπωτή φόρμα και άπλωσα απο πάνω και τα αχάδια. Το έψησα σε μέρτιο φούρνο (170 βαθμούς) για 1 ώρα περίπου. Την επόμενη φορά που θα το φτιάξω θα του βάλω και 3-4 κουταλιές ζάχαρη.

μπαμπαδάκια θείας Ανθούλας

Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στα μπαμπαδάκια και τα σαβαρέν? Σίγουρα θα μπορούσα να το βρω στο google, αλλά όχι απόψε. Υποψιάζομαι πως τα μπαμπαδάκια της θείας Ανθούλας είναι μάλλον σαβαρέν αλλά όπως και να έχει, είναι υπέροχα ζουμερά και γλυκά.

Κέικ
1 1/2 φλύτζάνι αλέυρι που φουσκώνει
1 1/2 φλύτζάνι ζάχαρι
5 αυγά
2 βανίλιες.
σιρόπι
1 φλύτζάνι νερό
1 φλύτζάνι ζάχαρη
μισό λεμόνι

200μλ κρέμα γάλακτος χτυπημένη σε σαντιγύ με λίγη άχνη
κερασάκια για το γαρνίρισμα.

Για τα κεκάκια χτύπησα τα αυγά με την ζαχαρη και την βανίλια μέχρι να φουσκώσουν καλά καλά. Πρόσθεσα και το αλέρι ανακατεύοντας απαλά. Εψησα σε μέτριο φούρνο (180 βαθμούς) για περίπου μια ώρα. Χώρισα τα κεκάκια στη μέση και τα σιρόπιασα κρύα με κρύο σιρόπι. (έτσι λέει η θεία Ανθούλα: κρύο-κρύο). Τα γέμισα με την σαντιγύ και τα στόλισα με κερασάκια. Κάθονται χαρούμενα στο ψυγείο για καναδύο μέρες και ακόμη μια-δύο αν δεν τα έχω γεμισει με την κρέμα.

Ζαβολιές

Δοκίμασα μια 'μαγκιά' που μου είπε η μαμά μου για να κάνω το έτοιμο φύλλο (μουσαμά) να μοιάζει με σπιτικό.
Το μυστικό είναι να λαδώνεις τα φύλλα με λάδι ανακατεμένο με αλευρι και λίγο νερο. Το δοκίμασα και παραθέτω συνταγή και φωτογραφία για την ιστορία.


250 γρ ετοιμα φύλα
1/2 φλυτζανι ελαιόλαδο
2 κουταλιές αλέυρι
περίπου 2 κουταλιές νερό
Γεμιση
1 φλυτζάνι (περίπου)τυρί φέτα
1 πράσο
1 αυγό

Για την γέμιση, ψιλοέκοψα το πράσο και το μάρανα στο τηγάνι με λίγο λάδι. Το αφησα να κρυώσει, έριξα την φέτα το αυγό και λίγο πιπέρι και ανακάτεψα καλα. Τύλιξα τα πιτάκια σε τρίγωνα λαδώνοντάς τα με το μίγμα λαδο-αλευριού. Εψησα στους 180 βαθμους για περίπου 20 λεπτά, μέχρι τα πιτάκια να ροδίσουν όμορφα.

Δεν πρόκειται να το ξαναπαίξω το παιχνίδι. Τα τυροπιτάκια έγιναν πολύ όμορφα και λαχταριστά αλλά όχι και το ίδιο νόστιμα με τα 'κανονικά'. Είναι γεγονός πως όταν τεμπελιάζω δεν μου βγαίνει σε καλό.